Прва књига Самуилова (која се зове и Прва књига о царевима )

Послушајте


1. Самуилова, глава 21


Тада Давид дође у Нов к Ахимелеху свештенику; а Ахимелех се уплаши и истрча пред Давида, и рече му: зашто си сам, и нема никога с тобом?

Now David came to Nob, to Ahimelech the priest. And Ahimelech was afraid when he met David, and said to him, "Why are you alone, and no one is with you?"


А Давид рече Ахимелеху свештенику: цар ми нешто заповједи, и рече ми: нико да не дозна зашто те шаљем и шта сам ти заповједио. А слуге сам оправио у то и то мјесто.

So David said to Ahimelech the priest, "The king has ordered me on some business, and said to me, 'Do not let anyone know anything about the business on which I send you, or what I have commanded you.' And I have directed my young men to such and such a place.


Него шта имаш при руци? дај ми пет хљебова, или шта имаш.

"Now therefore, what have you on hand? Give me five loaves of bread in my hand, or whatever can be found."

Tweet thisPost on Facebook

А свештеник одговори Давиду и рече: немам при руци обичнога хљеба; него има светога хљеба; али јесу ли се момци чували од жена?

And the priest answered David and said, "There is no common bread on hand; but there is holy bread, if the young men have at least kept themselves from women."


А Давид одговори свештенику и рече му: није било жена код нас ни јуче ни ономадне, откако сам пошао, и судови су у момака били свети. А ако би пут и нечист био, осветиће се данас судовима.

Then David answered the priest, and said to him, "Truly, women have been kept from us about three days since I came out. And the vessels of the young men are holy, and the bread is in effect common, even though it was sanctified in the vessel this day."


Тада му даде свештеник хљебове свете, јер не бјеше хљеба осим хљебова постављенијех, који бијаху узети испред Господа да се поставе хљебови топли онај дан кад се они узеше.

So the priest gave him holy bread; for there was no bread there but the showbread which had been taken from before the LORD, in order to put hot bread in its place on the day when it was taken away.


А ондје бијаше онај дан један од слуга Сауловијех бавећи се пред Господом, којему име бјеше Доик Идумејац, старјешина над пастирима Сауловијем.

Now a certain man of the servants of Saul was there that day, detained before the LORD. And his name was Doeg, an Edomite, the chief of the herdsmen who belonged to Saul.


И Давид рече Ахимелеху: имаш ли ту како копље или мач? јер ни мача својега ни оружја не понесох, јер ствар царева бијаше хитна.

And David said to Ahimelech, "Is there not here on hand a spear or a sword? For I have brought neither my sword nor my weapons with me, because the king's business required haste."

Tweet thisPost on Facebook

Свештеник Ахимелех даје мач Давиду

А свештеник рече: овдје је мач Голијата Филистејина, којега си убио у долини Или, увијен у платно иза оплећка; ако хоћеш, узми га, јер другога осим њега нема овдје. А Давид рече: такога више нема, дај ми га.

Свештеник Ахимелех даје мач Давиду

So the priest said, "The sword of Goliath the Philistine, whom you killed in the Valley of Elah, there it is, wrapped in a cloth behind the ephod. If you will take that, take it. For there is no other except that one here." And David said, "There is none like it; give it to me."


Потом се подиже Давид, и побјеже онај дан од Саула, и дође к Ахису цару Гатском.

Then David arose and fled that day from before Saul, and went to Achish the king of Gath.


А Ахису рекоше слуге његове: није ли ово Давид цар земаљски? Нијесу ли о њему пјевали играјући и говорећи: Саул згуби своју тисућу, а Давид својих десет тисућа?

And the servants of Achish said to him, "Is this not David the king of the land? Did they not sing of him to one another in dances, saying: 'Saul has slain his thousands, and David his ten thousands'?"


И Давид метну ове ријечи у срце своје, и побоја се веома Ахиса цара Гатскога.

Now David took these words to heart, and was very much afraid of Achish the king of Gath.

Tweet thisPost on Facebook

И претвори се пред њима и учини се луд у рукама њиховијем; и шараше по вратима, и бацаше пјену низ браду своју.

So he changed his behavior before them, feigned madness in their hands, scratched on the doors of the gate, and let his saliva fall down on his beard.


И Ахис рече слугама својим: ето, видите да је човјек луд; што сте ми га довели?

Then Achish said to his servants, "Look, you see the man is insane. Why have you brought him to me?

Tweet thisPost on Facebook

Зар немам доста лудијех, него ми доведосте тога да лудује преда мном? зар ће тај ући у кућу моју?

"Have I need of madmen, that you have brought this fellow to play the madman in my presence? Shall this fellow come into my house?"

Tweet thisPost on Facebook






This goes to iframe